26760572 – 02126760576
تهران، سعادت اباد، میدان کاج، خیابان یازدهم شرقی یا مقدس، پلاک 3، واحد 102
دکتر طاهره فروغی فر » بیماری های زنان » پولیپ های رحم چیست؟
مدت زمان مطالعه ۶ دقیقه

پولیپ های رحم چیست؟

پولیپ رحم رشد غیر طبیعی سلول ها در پوشش داخلی رحم است که به شکل یک غده یا توده ظاهر می شوند. این توده سلولی توسط یک ساقه نازک یا ضخیم به آندومتر متصل می شود و در داخل رحم گسترش می یابد. پولیپ هایی که در رحم ایجاد می شوند اشکال گونانی دارند این پولیپ ها ممکن است کروی یا بیضی شکل باشند و اندازه آنها از چند میلی متر تا چند سانتی متر بزرگتر باشد. تعداد پولیپ ها نیز متغیر است. پولیپ های رحم غالبا خوش خیم هستند یعنی احتمال تبدیل شدن آنها به توده های سرطانی کم است. اما با این حال باعث بروز برخی از مشکلات در پریودی و حاملگی می شوند. پولیپ رحم بیشتر در زنان با سن بین 40 تا 50 سال ایجاد میشود و احتمال بروز آنها در زنان جوان کمتر است. به طور کلی ایجاد پولیپ های رحم در زنان کمتر از 20 سال به ندرت اتفاق می افتد. آنها همچنین پس از یائسگی نیز ممکن است ایجاد گردند.

پولیپ رحم

عوامل موثر در ایجاد پولیپ رحم و علائم آن

همانطور که اشاره شد سن یکی از عوامل مهم در ایجاد پولیپ رحم است. با افزایش سن احتمال ایجاد پولیپ در رحم نیز بیشتر می گردد. به طور کلی دلایل ایجاد پولیپ های رحم ناشناخته است ولی ممکن است تغییرات هورمونی یکی از دلایل ایجاد آنها باشد. هورمون استروژن که موجب افزایش ضخامت دیواره رحم می گردد احتمالا در رشد یا ایجاد پولیپ رحم تاثیر داشته باشد. از دیگر فاکتورهایی که در ایجاد این عارضه می توان به آنها اشاره کرد این موارد هستند : چاقی زیاد یا اضافه وزن بالا، داشتن فشار خون، مصرف داروهای ضد سرطانی مانند تاموکسفین احتمال ابتلا به پولیپ رحم را افزایش میدهد. علائم پولیپ رحم نیز شامل موارد زیر است: دوره های قاعدگی نامنظم، دوره های پریودی شدید و دردناک، خونریزی یا لکه بینی بین دوره های پریودی، لکه بینی یا خونریزی واژن پس از یائسگی، ناباروری. اما به طور کلی واضح ترین علامت پولیپ رحم ، دوره های پریودی نامنظم یا به هم ریخته است. مدت زمان دوره های پریودی در زنان چهار تا هفت روز می باشد و معمولاً هر 28 روز یک بار اتفاق می افتد ، اما چرخه های قاعدگی طبیعی می تواند بیشتر نیز طول بکشد. تقریباً نیمی از زنان مبتلا به پولیپ رحم پریودهای نامنظمی دارند. علائم دیگر شامل خونریزی طولانی یا زیاد قاعدگی ، خونریزی بین دوره ها و خونریزی بعد از یائسگی یا مقاربت جنسی است. پولیپ های رحم در حدود 25 درصد از این موارد علت خونریزی غیرطبیعی هستند. عدم توانایی در باردار شدن نیز ممکن است نشانه هایی از وجود پولیپ رحم باشد.

روش های تشخیصی پولیپ رحم چیست؟

تشخیص اولیه پولیپ رحم معمولا با مراجعه به پزشک و بررسی سابقه قاعدگی صورت می گیرد و پزشک احتمال می دهد ممکن است پولیپ هایی در رحم وجود داشته باشد. اما برای تشخیص قطعی و همچنین اندازه و تعداد پولیپ ها نیاز به راهکارهای پیشرفته تری دارد که شامل موارد زیر است :

  • سونوگرافی ترانس واژینال: این روشی است که در آن دستگاهی باریک مانند گرز به نام مبدل سونوگرافی در واژن قرار می گیرد. این دستگاه امواج صوتی را ساطع می کند و تصویری از فضای داخلی رحم ایجاد می کند که با استفاده از می توان به وجود توده ها و پولیپ های درون رحم پی برد.
  • سونوهیستروگرافی: همچنین از آن به عنوان هیستروسونوگرافی نیز یاد می شود. یک مایع استریل (سالین) با استفاده از یک لوله نازک به نام کاتتر به رحم تزریق می شود. مایعات (سالین) رحم را منبسط می کند که به ایجاد یک تصویر واضح از حفره رحم در طول سونوگرافی کمک می کند. در این تصویر فضای داخلی رحم به خوبی قابل رویت است.
  • هیستروسکوپی: در این روش ، یک لوله باریک و بلند که در سر آن یک دوربین قرار دارد (هیستروسکوپ) از طریق واژن وارد رحم می شود. این دوربین تصاویری را از داخل رحم و دیواره های آن روی مانیتور ارسال می کند. بدین ترتیب پزشک می تواند از فضای داخلی رحم با خبر شود و در صورت وجود پولیپ آن را تشخیص دهد.
  • نمونه گیری از دیواره داخلی رحم : در این روش پزشک از یک ابزار پلاستیکی نرم برای جمع آوری نمونه از دیواره های داخلی رحم استفاده می کند. نمونه برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می شود تا هر گونه توده یا پولیپ در رحم را تشخیص دهد.
برخی از پولیپ های رحم بدون علامت و کوچک هستند و پس از مدتی نیز به صورت خود به خودی از بین می روند. اما اگر پولیپ  رحم دارای علائم و عوارض گفته شده مانند خونریزی یا درد در حین رابطه جنسی گردد نیاز به درمان با استفاده از روش های زیر دارد.

 

روش های درمان پولیپ رحم چیست؟

درمان با استفاده از داروها: برخی از داروها که تعادل هورمون ها را در بدن تنظیم می کنند ، مانند آگونیست های هورمون پروژسترون و هورمون آزاد کننده گنادوتروپین ، می توانند علائم پولیپ را کاهش دهند. در صورت قطع داروها ، علائم معمولاً دوباره بروز می کنند.

عمل جراحی  : هیستروسکوپی و کورتاژ دو روشی است که برای برداشتن پولیپ از طریق جراحی به کار برده می شوند. در روش هیستروسکوپی ، پزشک وسیله جراحی را از طریق هیستروسکوپ برای خارج کردن پولیپ از حفره رحم وارد واژن می کند. روش بعدی کورتاژ است که معمولا همراه با هیستروسکوپی انجام می شود. هنگامی که از هیستروسکوپ برای مشاهده قسمت داخلی رحم استفاده می شود ، دکتر زنان از یک کورت (ابزاری طولانی با یک حلقه کوچک در نوک آن) برای برداشتن پولیپ از دیواره داخلی رحم استفاده می کند. نمونه پولیپ جمع آوری شده برای تعیین خوش خیم بودن یا سرطانی بودن به آزمایشگاه ارسال می شود. روش کورتاژ برای پولیپ های کوچک موثرتر است. اگر پولیپ با استفاده از این روش ها برداشته نشود ، از روش دیگری برای درمان پولیپ رحم استفاده می شود ، یعنی عمل جراحی برداشتن رحم. هیسترکتومی یک روش جراحی برای برداشتن رحم است در مواردی که پولیپ ها بزرگ یا شدید باشند و با روش های گفته شده درمان صورت نگیرد و خطر وجود سرطان را نیز به همراه داشته باشد.

 

برچسب ها:
مقالات مرتبط
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Buttonتماس با دکتر فروغی فر